X
تبلیغات
آموزشی -
چرا هسته درونی زمین جامد ولی هسته ی بیرونی مایع است؟

 پاسخ اول : 

عقيده بر اين است كه كره زمين در ابتداي پيدايش به صورت گويي از مذاب بوده و در طي 6/4 ميليارد سال گذشته در حال از دست دادن دماي خود بوده است. اما از آنجايي كه سنگها رساناي خوبي نيستند تا كنون اين امر به آرامي پيش رفته است. در خصوص هسته داخلي زمين از آنجاييكه جنس آن به طور عمده از آهن و نيكل بوده است؛ اين فلزها در طي اين مدت توانسته اند مقداري از دماي خود را به هسته خارجي منتقل نمايند و حالت جامد پيدا كنند، حال آنكه جنس مواد تشكيل دهنده هسته خارجي و فشار و دماهاي حاكم بر آن سبب شده است كه اين بخش از هسته به صورت غير جامد باشد.

پاسخ دوم :

هسته زمين از عمق 2900 کيلومتري تا مرکز زمين گسترش دارد و ضخامت کلي آن 3471 کيلومتر است. مطالعات نشان داده است که در عمق تقريبي 5120 کيلومتري ، يک انفصال در خواص الاستيک هسته وجود دارد اين ناپيوستگي که ناپيوستگي لمان نام دارد، هسته خارجي را از هسته داخلي جامد جدا مي‌کند و هسته بيروني از گوشته توسط ناپيوستگي گوتنبرگ - ويشرت جدا مي‌شود. در حالت کلي هسته از سه قسمت هسته بيروني ، هسته جامد داخلي و هسته مرکزي تشکيل شده است. 
   هسته بيروني از ناپيوستگي گوتنبرگ - ويشرت در عمق 2900 کيلومتري شروع و تا عمق 5120 کيلومتري که ناپيوستگي لمان قرار دارد ادامه مي‌يابد. ترکيب عمومي هسته آلياژ آهن - نيکل (Ne-Fi) است و به همين دليل به آن نيف يا نيفه نيز مي‌گويند. لازم به ذکر است که امواج S از هسته مايع خارجي عبور نمي‌کنند. هسته خارجي داراي حرکات همرفتي است که سرعت آنها چندين کيلومتر در سال است. حرکت وضعي زمين تاثير به سزايي در اين حرکات داشته و اين اثربه نام تاثير کوريوليس ناميده مي‌شود.

پاسخ سوم :

جنس هسته زمين را بيشتر نيکل و آهن تشکيل داده است . هسته نقشي درحرکت ورقه هاي سنگ کره ندارد ولي منبع توليد ميدان مغناطيسي زمين است. 
   پوسته زمين به انضمام قسمت بالائي گوشته فوقاني قسمت سخت زمين را تشکيل مي دهند که سنگ کره يا ليتوسفر خوانده مي شود و بر سست کره که حالت خميري دارد واقع شده است . ضخامت ليتوسفربطور متوسط 100کيلو متر است.ليتوسفر به صفحه هاي مجزائي تقسيم مي شود که اين صفحه ها ثابت نيستند و دائماً در حال حرکتندکه منجر به ايجاد پديده هاي مختلف تکتونيکي مي گردد. 
   ليتوسفر از شش صفحه اصلي بنامهاي افريقا،اوراسيا،امريکا،آرام،استرالياوقطبي بعلاوه چند صفحه کوچکتر تقسيم شده است.حرکت صفحه ها نسبت به هم به سه طريق انجام مي گيرد : 
   الف )- در پشته هاي اقيانوسي صفحه ها از هم دور مي شوند ومواد مذاب درون زمين از اينجا بيرون مي ريزد. 
   ب ) – صفحه ها بهم نزديک وبا هم بر خورد مي کنندويک صفحه به زير ديگري مي رود ( در مرز صفحه هاي اقيانوسي وقاره اي) 
   ج ) – صفحه ها در کنار يکديگر مي لغزند. 
   به حالت “ الف” که ورقه ها از هم دور مي شوند و باعث بيرون ريختن مواد مذاب مي شود بخش “سازنده” زمين مي گويند و به قسمت “ب” که که صفحه ها به هم برخورد وبه زير يکديگر مي روند بخش “ مخرب ” مي گويند. 
   بيشتر فعاليتهاي تکتونيکي مثل زلزله هادر حاشيه صفحه ها ي پوسته زمين رخ مي دهد و قسمت مرکزي صفحه هاي زمين کمتر دچار زلزله شده اند، و همينگونه زلزله ها در محل برخورد صفحه هاي قاره اي اتفاق مي افتد . 
   درمحل دور شدن صفحه ها از هم در پشته هاي اقيانوسي مواد مذاب بيرون ريخته و منجمد مي شوند و بخشي از صفحه ها تولد شده از محور مياني از هم دور مي شوند ، وبعد از طي مسافتي نسبتاً طولاني صفحه هاي مزبور دوباره در گوشته فرو رفته ومدفون مي شوند وموجب ايجاد گودالهاي عميقي ميگردد نظير گودال ماريان ، کوريل و….. 
   تکتونيک صفحه اي از محور بر آمده اقيانوسها متولدو بطور جانبي گسترش مي يابد و سرانجام به اعماق گوشته رانده مي شود. قاره ها داراي ضخامت زياد هستند و ازنظرترکيب شيميائي و جنس با صفحه هاي اقيانوسي تفاوت دارندودر صفحه هاي اقيانوسي همانند ميخ قراردارن يا همانندچوب پنبه که در آب شناور است قرار دارندودر نتيجه قاره ها نيز در حرکت صفحه ها شرکت مي کنند. 
   زلزله هادر جاهائي که صفحه ها با هم اصطکاک دارند يا جاهايي صفحه ها در مقابل هم واقعند و يا جاهايي که صفحه ها بدرون زمين فرو مي روند مشاهده مي شوند. 
  

+ نوشته شده توسط عبدالرضا هرمزانی در 92/03/07 و ساعت 23:43 |